ხობის რაიონი კოლხეთის დაბლობის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს.
ხობისწყალი  ჰქვია მდინარესაც, რომელიც სათავეს იღებს კავკასიონიდან და უერთდება შავ ზღვას, სოფელ ყულევთან. ანტიკური ხანის ისტორიკოსები ხობისწყალთან აიგივებენ მდ. ქარიენტეს, ქარიატა ჰქვია დღესაც ბოლო სოფელს, რომელსაც გაივლის მდ. ხობისწყალი.
გადმოცემის თანახმად სწორედ ხობისწყლის პირას მოუკლავთ ბიზანტიელებს კოლხეთის დიდი მეფე გუბაზი (562 წ). 
ხობი მდიდარია კოლხეთის დიდების დამადასტურებელი ისტორიული ძეგლებით, 20-მდე მიწისზედა და 300-მდე მიწისქვეშა ძეგლია, აქ მოპოვებული მასალები გამოფენილია თბილისის, ზუგდიდის, ფოთის, ხეთის მუზეუმებში. ძვ. წელთაღრიცხვის IV-I ათასწლეულებში კოლხური სამოსახლოები ხელოვნურ მიწაყრილ ბორცვებზე იყო განლაგებული, ისინი ტორფისა და თიხის ქვეშ არიან დაძირულნი. 
სოფელ ყულევში 2002 წლის არქეოლოგიური გათხრებისას აღმოჩენილია ძვ. წ. IX
საუკუნის კოლხური ნამოსახლარი. თიხის ჭურჭელში ნაპოვნია ყურძნის წიპწები, რომელიც თარიღდება ძვ.წ VI საუკუნით. 
სოფელ ჭალადიდში 2009 წლის თებრვალში აღმოჩენილია აბრეშუმის საშრობი ნაგებობა-ღუმელი, აბრეშუმის საქსოვი ხელსაწყო, რომლითაც დასტურდება, რომ საუკუნეების წინ აბრეშუმის ქსოვილს სწორედ ამ რეგიონში აწარმოებდნენ. ასევე აღმოჩენილია IV საუკუნის ბერძნული ამფორები და სამკაულები. 
განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს ხობის სამონასტრო არქიტექტურული კომპლექსი, რომელშიც შედის ტაძარი, სასახლე, სამრეკლო, გალავანი და სხვა ნაგებობანი.
მეცნიერთა ვარაუდით ტაძარი აშენებული უნდა იყოს VII-XIV საუკუნეებში, ხალხური გადმოცემით ტაძრის აშენებას უკავშირებენ დავით აღმაშენებლის, თამარ მეფისა და ცოტნე დადიანის სახელებს. 
ხობის მონასტერში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებამდე დასვენებული ყოფილა უდიდესი სიწმინდეები: მარიამ ღვთისმშობლის კვართი; წმ. გიორგის ბარძაყი; წმ. კვირიკეს ხელის  მტევანი; იოანე ნათლისმცემლის ნაწილი; შოლტი, რომლითაც მაცხოვარი იგვემა; დავით აღმაშენებლის საწინამძღვრო და თამარ მეფის გულსაკიდი ჯვარი.

გამოყენებული ლიტერატურა:

ექვთიმე თაყაიშვილი- ძველი საქართველო  ტომი მე-3
თინათინ ყაუხჩიშვილი- ჰიპოკრატე და მისი ცნობები საქართველოს შესახებ
თინათინ ყაუხჩიშვილი-ხობის მონასტრის ფრესკები
კალისტრატე  ჩიჩუა - ხობის მონასტერი
რეზო პაპუაშვილი - ყულევის არქეოლოგიური გათხრები
გოგიტა ჩიტაია - ხობის მონასტერი

 

 

ზოგადი სტატისტიკა:

 

ადმინისტრაციული ცენტრი: ქალაქი ხობი 

ფართობი - 676 კმ2                                                             

კლიმატი - ზომიერი 
ქალაქი - 1 
სოფელი - 20 
მანძილი თბილისამდე - 285 კმ 
მანძილი ზუგდიდამდე - 30 კმ 
უახლოესი პორტი ქალაქი ფოთი - 35 კმ 
უახლოესი რკინიგზის სადგური - 3კმ 
უახლოესი აეროპორტი-სენაკი - 15 კმ 
ქალაქის მოსახლეობა - 6100 
სოფლის მოსახლეობა - 35 760 
მოსახლეობა (დევნილთა ჩათვლით) - 41 749 კაცი 
მათ შორის: 
ქალი - 21 065 
კაცი - 20 684 
მოსახლეობის ეროვნული შემადგენელობა: 
1)ქართველი - 99,3 % 
2)რუსი - 0,5 % 
3) აფხაზი - 0,1 % 
წყლის ძირითადი არტერიები: 
1). ჭაბურღილები 
2). მიწისქვეშა წყლები 
მუზეუმები: 
1) ხეთის საბრძოლო დიდებისა და მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი 
2) ალიო მირცხულავას სახელობის სახლ-მუზეუმი, პირველი ხორგა. 

სოფლის მეურნეობა: 
მუნიციპალიტეტის ძირითად რესურსს წარმოადგენს მიწა. მნიშვნელოვან რესურსს წარმოადგენს სუბტროპიკული კულტურები - ჩაის ციტრუსებისა და ეთერზეთოვანი კულტურების სახით. ასევე მდიდარია საშენი ინერტული მასალებით: ქვიშა-ღორღი, ფლეთილი ქვა. კოლხეთის დაბლობის სპეციფიკიდან გამომდინარე მნიშვნელოვანია ტორფის მარაგი. 
მუნიციპალიტეტი მდიდარია ბუნებრივი სამკურნალო თერმული წყლებით, რომელთა ნაწილი გამოკვლეულია მეცნიერთა მიერ, ნაწილი კი საჭიროებს კვლევას. მათ შორის არის უნიკალური ჰიპერთერმული წყლები, რომლებიც უნიკალურია არამარტო საქართველოს, არამედ ყოფილი საბჭოთა კავშირის ბალნეოლოგიურ წყლებს შორის. 
ხობის მუნიციპალიტეტი თავისი განვითარებით აგრარულ რაიონს წარმოადგენს. ტერიტორიის 44%-ს, ანუ 29942 ჰა-ს სასოფლო-სამეურნეო სავარგულები შეადგენს. სავარგულების 45%, ანუ 13515 ჰა სახნავი მიწებია, საძოვარი - 12588 ჰა, სათიბი - 11 ჰა, მრავალწლიანი ნარგავები - 3828 ჰა. 
მუნიციპალიტეტის მოსახლეობას ძირითად მიმართულებად აღებული აქვს მემცენარეობისა და მეცხოველეობის განვითარება, რასაც ძირითადად აღწევს სახნავი და საძოვარი ფართობების მაქსიმალური ათვისებით. 
მემცენარეობიდან მნიშვენელოვანი ადგილი უკავია მარცვლეულ კულტურებს (ძირითადად სიმინდი). მრავალწლიანი ნარგავებიდან - ციტრუსს, თხილს, დაფნასა და ჩაის. 
მუნიციპალიტეტში დიდი რესურსი არსებობს სოფლის მეურნეობის განვითარების სახით, რაც სათანადო ხელშეწყობის შემთხვევაში ძლიერი დარგის ჩამოყალიბების საშუალებას იძლევა. 

საავტომობილო გზების სიგრძე: 
სახელმწიფო მნიშვნელობის გზა:15,40 კმ 
ადგილობრივი მნიშვნელობის გზა:196 კმ 
მუნიციპალიტეტის მინერალური და რეკრეაციული რესურსები: 
მუნიციპალიტეტი მდიდარია ბუნებრივი სამკურნალო თერმული წყლებით, რომელთა ნაწილი გამოკვლეულია მეცნიერთა მიერ, ნაწილი კი საჭიროებს კვლევას. მათ შორის არის უნიკალური ჰიპერთერმული წყლები, რომლებიც უნიკალურია არამარტო საქართველოს, არამედ ყოფილი საბჭოთა კავშირის ბალნეოლოგიურ წყლებს შორის. 
საკურორტო და ტურიზმის რესურსები: 
თანამედროვე ეტაპზე მუნიციპალიტეტში საკურორტო მეურნეობა და ტურიზმი არ არის განვითარებული, თუმცა ხელშეწყობის შემთხვევაში დარგის განვითარების ყველა პირობა არსებობს. 

 

 

ხობის მონასტერი გოგიტა ჩიტაია  ფოთისა და ხობის ეპარქია. ისტორიული ძეგლები.-თბ.,2007.-გვ.15-35. ხობის სამონასტრო კომპლექსის - ტაძრის, სასახლის, გუმბათოვანი სამრეკლოს, გალავნის, აკლდამებისა და სხვა ნაგებობათა ნაშთების ვრცელი არქიტექტურული დახასიათება, მხატვრული გაფორმების მიმოხილვა, ტაძრის აგების თარიღის შესახებ სამეცნიერო ლიტარატურასა და ხალხში გავრცელებული ვერსიები. მოხსენიებულნი არიან: ექვ.თაყაიშვილი, ა.ეისნერი. ვ.ბერიძე, ვახუშტი ბატონიშვილი, ს.აფაქიძე, დიუბუა დე მონპერე, რ.პაპუაშვილი, კ.ჩიჩუა. ნ.კონდაკოვი. ტექსტს ერთვის:სამონასტრო კომპლექსის საერთო ხედის, აღმოსავლეთ და სამხრეთ-დასავლეთი ფასადების, მთავარი კარიბჭის, ჩუქურთმებისა და ორნამენტების, სასახლის, ფრესკების ფოტოები. 2.ბერიძე ვ. ხობის მონასტრის ისტორიისათვის //საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მაცნე:ისტორიის... სერია.-1973.-N2.-გვ.72-88. ცნობები ძეგლის მომხატავთა და აღმდგენელთა შესახებ, აგების თარიღი, ფრესკათა ვრცელი ანალიზი. 3.ხობი //თაყაიშვილი ექვ. არხეოლოგიური მოგზაურობანი და შენიშვნანი.წ.II.-ტფ.,1914.-გვ.131-163. ხობის მონასტრის მდებარეობა, არქიტექტურა, წარწერების ანალიზი, ფრესკებისა და სიძველეთა ვრცელი აღწერილობა. მოკლე ცნობები სამეგრელოს მღვდელმთავრებზე. მოხსენიებულია არქიმანდრიტი გრიგოლ მიქელაძე (1806 წ.). 4.ხობის წმინდა სანაწილე. ხობი //საქართველოს სულიერი საგანძური.წ.I.-თბ.,2005.-გვ.294-299. ხობის ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის XIII საუკუნის უგუმბათო ტაძრისა და მოხატულობის მოკლე აღწერილობა. ტექსტი ქართულ და ინგლ. ენებზე. დართული აქვს მოხატულობის ფოტოები. 5.ფოთისა და ხობის ეპარქია: ხობის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია //გუნია ირ. საქართველოს მონასტრები:ენციკლოპედიური ცნობარი.-თბ.,2005.-გვ.130. ტაძრის დაარსება, ისტორია, სამონასტრო ცხოვრება, აღმდგენელთა ვინაობა , სიწმინდეები - ზოგადი მიმოხილვა. მოხსენიებულნი არიან: გიორგის I დადიანი (XIV ს.), ვამეყ დადიანი(XIV ს.), ეპისკოპოსი ნიკოლოზ წულუკიძე (XVI ს.), ლევან II დადიანი (XVII ს.),მხატვარი ა.ეისნერი; საქართველოს კათალოკოს-პატრიარქი ილია II, არქიმანდრიტი ალექსი (მირცხულავა), მღვდელი მარკოზ ბულუხია, ნ.ნადარაია. ტექსტს ხალავს ტაძრის ფოტო. 6.კალისტრატე მღვდელ-მონაზონი. ხობის მონასტერი და მისი ისტორიული წყარო 1089-1125 წ.-ახალ-სენაკი.-1894.-56გვ. ეკლესიის ხუროთმოძღვრული დახასიათება, გარემო-მდებარეობა, შიდა სივრცისა და გარე მოცულობა, სამშენებლო ტექნიკა, მოხატულობისა და წარწერების მიმოხილვა, ისტორია, სიძველეთა აღწერილობა, ეკლესიის შესახებ არსებულ ისტორიულ წყაროთა მიმოხილვა. 7.ხობის ტაძრის პირველადი სახის გარჩევა //რჩეულიშვილი ლ. ქართული ხელოვნების ნარკვევები.-თბ.,1994.-გვ.253-265. ტაძრის შესახებ არსებული ისტორიული მასალების მიმოხილვა, ვრცელი არქიტექტურული აღწერილობა, დეკორაციული კომპოზიციებისა და საერო პირთა პორტრეტების ანალიზი ფრესკულ მხატვრობაში. ტექსტს დართული აქვს საილუსტრაციო მასალა (სურ.49-51). 8.ხობი //ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია.-თბ.,1987.-გვ.492. გეგმით უგუმბათო, XIII საუკუნეში ნაგები ტაძრის მოკლე სუროტმოძღვრული დახასიათება. ტექსტს ახლავს ძეგლის ფოტო. 9.ხობი //ყაუხჩიშვილი თ. საქართველოს ბერძნული წარწერების კორპუსი.-თბ.,2004.-გვ.112-119//ყაუხჩიშვილი თ. ბერძნული წარწერები საქართველოში.-თბ.,1951.-გვ.75-86. ხობის ღვთისმშობლის სახ. ეკლესიის საკურთხევლის, XVII საუკუნის ნიკოლოზ ხობელის, ფრესკული, კანკელისა და ეკლესიის ცენტრალური ნაწილის წარწერების ვრცელი ანალიზი.

© iraklisurreal

Конструктор сайтов - uCoz